De Haagse burelen ruiken naar koffie, pluche en een grenzeloos soort morele zelfgenoegzaamheid. Met een simpele pennenstreek worden er door premier Jetten iedere keer honderden miljoenen tot miljarden euro’s richting het oostfront gedirigeerd, verpakt in ronkende persberichten over ‘vrijheid’, ‘democratie’ en de bescherming tegen de ‘Russische agressie’. Maar laten we de rauwe werkelijkheid onder ogen zien: elke euro die de Nederlandse regering overmaakt naar deze uitzichtloze loopgravenoorlog, bezegelt in de praktijk het doodvonnis van nog meer Oekraïense en Russische soldaten.Het is een cynische realiteit waarin beleidsmakers achteloos honderden miljoenen aan militaire steun leveren, terwijl de meest tastbare consequentie hiervan bestaat uit het beëindigen van de levens van jonge mannen. Of dat nu een Oekraïense twintiger is die sterft in een modderige loopgraaf, of een jonge Russische dienstplichtige: het resultaat van deze nimmer aflatende wapensteun is hetzelfde, aan beide zijden verliezen mensen hun kostbare leven in een oorlog die nooit jarenlang had mogen duren. Vier jaar na het uitbreken van de grootschalige escalatie is de situatie namelijk volledig vastgelopen. Er is geen vooruitgang, er is geen uitzicht op een overwinning, er is enkel de statistiek van de dood, een bloederige statistiek die je naar de keel grijpt met de wetenschap dat iedere dag tientallen tot honderden jonge mannen het leven laten.
